Ervaringsdeskundigheid bij eetstoornissen
Veel mensen denken bij een eetstoornis vooral aan eten: te veel, te weinig, controle verliezen of juist krampachtig vasthouden. Maar in mijn werk als psychomotorisch therapeut zie ik dagelijks dat een eetstoornis zelden alleen over eten gaat. Het is vaak een poging om grip te krijgen op gevoelens, op het leven, op jezelf.
In deze blog beschrijf ik wat ervaringsdeskundigheid voor mij betekent binnen de behandeling van eetstoornissen, en hoe dit mijn manier van werken verdiept, zonder dat mijn persoonlijke verhaal centraal staat.
Eetstoornissen: controle en gevoelens
Een eetstoornis lijkt aan de buitenkant vooral zichtbaar in eetgedrag. Daar komt de angst, de onrust en de worsteling tot uiting. Onder dit gedrag ligt echter vaak iets anders: het gevoel dat het leven te lastig is, dat je tekortschiet, dat je niet weet hoe je met emoties om moet gaan of zelfs niet weet wat je voelt. Controle over eten en niet-eten kan dan een houvast worden. Iets waar je je aan vastklampt wanneer de binnenwereld onduidelijk of overweldigend is of leeg aanvoelt.
Ervaringskennis als bron van begrip
Vanuit mijn eigen jongvolwassen jaren weet ik hoe hardnekkig een eetstoornis kan zijn en hoe diep de strijd met jezelf kan gaan. Niet omdat ik bewust gevoelens wegduwde, maar omdat ik nooit had geleerd dat er een binnenwereld was waar je contact mee kunt maken. Dat gevoelens woorden hebben. Dat ze informatie bevatten.
Psychomotorische therapie leerde mij mijn lichaam en lichaamssignalen serieus te nemen. Niet als iets dat in de weg zat, maar als een bron van informatie. Langzaam ontstond er een verschuiving: ik voelde me steviger als mens en mijn leven vulde zich met dingen die er werkelijk toe deden. De behoefte om controle te halen uit eten en niet-eten nam af.
Van persoonlijke ervaring naar professionele houding in PMT
Juist die ervaring maakt dat ik in mijn werk snel aanvoel wanneer het contact met het eigen gevoel te spannend, te overweldigend of te ver weg is. Het eigen lichaam waar de gevoelens in voelbaar worden, is vaak voor veel cliënten op zichzelf al bedreigend geworden.
In de behandeling werken we daarom in kleine stappen, op het tempo van de cliënt. Soms met woorden, soms door te vertragen, soms door even afstand te nemen, soms door gerust te stellen. Altijd in afstemming en altijd samen. Mijn ervaringskennis helpt mij om dit proces zorgvuldig te begeleiden, zonder te forceren.
Ervaringsdeskundigheid met professionele begrenzing
Het heeft jaren geduurd voordat ik ervoor koos om met mensen met eetstoornissen te werken. Die stap heb ik bewust en geleidelijk gezet; via de verslavingszorg naar eetproblematiek. Inmiddels combineer ik mijn vakinhoudelijke kennis, behandelervaring en ervaringsdeskundigheid binnen een professionele context.
Mijn ervaringskennis gebruik ik niet om mijn verhaal te delen, maar om ruimte te maken voor dat van jou. Om te herkennen waar het stokt, om te vertragen waar nodig en om het lichaam opnieuw te betrekken als bondgenoot in herstel.
Samen werken aan herstel
In mijn praktijk werk ik met mensen die willen herstellen van een eetstoornis of eetprobleem. Niet door te focussen op gedrag alleen, maar door via het lichaam weer verbinding te maken met gevoel, grenzen en behoeften. Herstel is geen rechte lijn, maar een proces dat stap voor stap verloopt: via het lichaam, in samenwerking en met aandacht voor wat er op dat moment nodig is.
Overweeg je psychomotorische therapie als onderdeel van je herstel?
Neem gerust contact op voor meer informatie of het plannen van een intake.